Salı günü itibari ile PS3, Xbox 360 ve PC platformları için çıkması beklenen Bioshock 2, Dünyaca ünlü oyun sitesi IGN tarafından ilk inceleme puanını aldı.

IGN US’den 9 puana layık görülen Bioshock 2, IGN UK’den ise 9,1 puanı kaptı.

Yapılan yorumlarda ise; Bioshock 2′nin ilk oyunu oynayanlar için farklı bir deneyim getirmese de, hikâye bakımından daha kapsamlı olduğu ve oynanış açısından oyuna daha kolay adapte olunabileceğini dile getirdiler. Ayrıca, IGN’nin yaptığı değerlendirmeye göre; bazı zamanlarda gizem ve korku unsurlarının geçişleri arasında bu unsurların kayboluyor fakat ilginç uygulamaları ile daha tutarlı ve ödüllendirici bir oyun deneyiminin bizleri beklediği belirtiliyor.

Alarm für Cobra 11 – Die Autobahnpolizei (Alarm for Cobra 11 – The Motorway Police), Almanların uzun soluklu dizilerinden biri. Ülkemizde de Kobra Takibi adıyla yayınlanan dizi, 1996’da başladı ve 15. sezona kadar geldi. Dizinin başından beri başrolde de Erdoğan Atalay oynuyor. Yanındaki partneri birçok kere değişti, ben bile hatırlamıyorum kaç kere değiştiğini. Böylesi adrenalin ve hız dolu olan, uzun süredir de devam eden bir dizinin oyununun yapılması da kaçınılmazdı. Alarm für Cobra 11’in oyunu Crash Time, üçüncüsüyle raflardaki yerini aldı.

Hız ve büyük kovalamaca

Serinin adı aslında gene diziyle aynı, ancak Amerika’da ve İngiltere ile diğer Avrupa ülkelerinde Crash Time ismiyle biliniyor. Crash Time 3′e giriş yaptığımızda kendimize bir profil oluşturuyoruz. Bundan sonra karşımıza Career, Single Race, Split Screen, ayarlar ve istatistikleri gösteren başlıklar çıkıyor. Kariyere girdiğimizde polis merkezine gitmemiz gerekiyor. Bu sırada oyunla ilgili bilgiler veriliyor, kısaca eğitim kısmı. İsterseniz F’ye basarak gerekli detayların anlatıldığı menüye de ulaşabilirsiniz.

Kobra ekibini yönettiğimiz Crash Time 3’te, aynı dizideki gibi suçluların peşine düşüp, bol bol hız yapıyoruz. Patrol yani devriyeye çıkabilir veya Cases’ta ise olaylara müdahale edebilirsiniz. Patrol’de en başta şehir ve otobanın ilk kısımları açık. Görevleri yaptıkça kilitli olan yerler ve araçlar açılıyor. İster devriye, ister vuku bulan hadiseler olsun her daim hız ve kazalar ön planda. Genelde görevler belli bir zamanda bir yere gitmek, araç takibi, kovalamaca oluyor. İsterseniz görevleri reddedip, kafanıza göre şehirde tur atabilirsiniz. Böyle zamanlarda yan görev misali gereğinden fazla hızlı giden araçlar karşınıza çıkabiliyor, bir anda kendinizi kovalamaca içinde bulabilirsiniz. Kovaladığımız araçları ise sirenleri yakıp kenara çekmek, eğer durmazsa çarpmak, olmadı önüne geçip yolunu kesmek gerekebiliyor. Bu atraksiyonların geçerli olması için dört saniye beklemeniz gerek. Yapımda 70’ten fazla görev var. Seride bir ilk olarak gece görevleri yer alıyor.

“Yapımda 40′tan fazla araç bulunuyor.”

Crash Time 3, araç bakımından tatminkar. 40’tan fazla çeşit var ki, polis arabalarından, itfaiyeye kadar… Altımızda bu kadar araç varken, hız en yükseğe tırmanmışken, hız yapabileceğimiz yollar lazım. 32 km karelik bir alanda, 200 kilometreden daha fazla şehir sokakları ve otoban bulunuyor. Gece veya gündüz yollarda direksiyon sallayabilirsiniz.

Gazı kesme!

Yapımın asıl durak noktası hız ve kazalar diye belirtmiştim. Etraftaki araçlara çarpabilir, çevredeki bir kısım nesneleri yıkabilirsiniz. Kaza yaptığınızda da bu durum Replay ediliyor. Kazalar kütük gibi değil, fizik efektleri devreye giriyor. Özellikle altımızdaki aracın hasar alması, orasının burasının dağılması güzel. Crash Time arcade türünde. Aracınız havada takla atıp, yolda balerin gibi dönse bile, yine dört tekerlek üstüne düştüğünüzde son gazla devam ediyorsunuz. Bazen tekerleğiniz de çıkabilir, ama kendi kendine tamir oluyor. Çarptığınız bir araç parçalanıp, patlayabilirken; sizin arabanızın ise sadece ön kısmının dağılması gibi ilginç enstantaneler yaşabilirsiniz.

Grafikler açısından oyun kendi çapında yeter. Kobra ekibinin kullandığı araçlar veya kovaladığınız hedefler biraz daha detaylı duruyor. Amma velakin bazı çevre kaplamaları, trafikteki diğer arabalar basit kalabiliyor. Blur etkisi göze hoş gözükse de, efektler pek iyi sayılmaz. Çarptığınız bir araç patladığında oluşan alevler yapay duruyor. Sesler ise ne iyi ne kötü. Müzikler ise hız dolu bir oyun için gümbür gümbür. Kariyer dışında Single Race’te yarışlara katılabilir veya dört kişiye kadar Split Screen oynayabilirsiniz. Kısaca Crash Time 3, hızı ve temposuyla kendini bir süre oynatmayı başarıyor.

“Bir sentez nasıl olur?” sorusunu soruyordum bir hafta önce, çünkü King Arthur’un çıkışına az kalmıştı. Aslında biliyordum, bu oyunda her şeyden bir demet vardı. Sorumun cevabını şu anda bile veremiyorum; NeoCoreGames nereye adımını atmışsa çok iyi kotarmış. Bir yandan Britanya’yı yöneten Kral Arthur’la Total War gibi ordularımı sürerken, diğer yandan da Yuvarlak Masa Şövalyeleri’yle bir masaüstü FRP oynarcasına maceradan macereya atlıyorum. Medya tarafından neredeyse hiç ilgi gösterilmemiş bir yapım var karşımızda. Az önce dediklerim kafanızı biraz karıştırabilir, çünkü oyun “Tur tabanlı strateji/RPG” karışımı. Daha önce Majesty, LOTR: Battle for Middle Earth gibi oyunlarda karşılaşmıştık bu durumla, fakat aynı zamanda ülke yönetimi, gelişim ve dev savaşların gerçekliğine bu kadar nail olmamıştık.

Rol yapmalı savaş oyunu

Genç kral Arthur olarak, Britanya adasının (Günümüzde İngiltere) fantastik dünyasının kendi iç çekişmeleri arasındaki yerinizi alıyorsunuz. Siz görevleri ve seçimlerinizi yaptıkça nasıl bir kral olduğunuzu da ortaya koyuyorsunuz. Rol yapma bu ya, her seçim kişiliğinizi belirliyor. Oyunun sağ panelinden ulaştığınız ekranda seçimlerinizin sizi götürdüğü dört nokta var. İyi, zalim, eski toprak ve koyu bir dindar arasında gidiyor bu bar. Barınızın ilerleyip yeni birim ve büyüler kazandıkça, diğer ülkelerin size bakışı değişiyor. Bu yüzden bir seçim yapıp, o çizgiden ilerlemek en mantıklısı olacaktır.

“Yapımın doku kalitesi, özellikle birimlerin detayı günümüzün stratejileri oyunlarından çok üstün.”

Belli olaylardan sonra Yuvarlak Masa’ya eklenen kahramanlarınız ülkeniz ve özellikle kralınız için çok şey ifade ediyor. Türe benzeyen yapımlardan bilirsiniz, “Hero” yani kahraman sistemi vardır. Şövalyeleriniz de bu rolü üstleniyor. Her savaşın ardından deneyim puanları kazanıyorlar, kazandıkça yetenek ağaçları genişliyor ve hem savaş, hem de ülke yönetiminde büyük rol oynuyorlar. Yuvarlak Masa panelinden her bir kahramanınızı bir şehre bey olarak atayabiliyorsunuz, onları evlendirip size karşı sadakatini arttırıyorsunuz. Eğer ki size karşı gelirlerse hapse bile tıkabilirsiniz. En önemlisi sizin elçiliğinizi yapıyorlar, daha oyunun başlarında efsane kılıç Excalibur’u almaya giderken başlıyor entrika ve macera. Harita üzerinde beliren görev noktalarına bir kahramanınızı gönderiyorsunuz ve kitap okumuşçasına işliyor her şey. Karşınıza çıkan yazıda neler olduğu veya geçen diyaloglar yer alırken, vereceğiniz cevap ve yapacaklarınız da aşağıdaki panelden seçiyorsunuz. Buradaki anlatımlar o kadar iyi ki, ekranın üstünde bulunan mekan çizimine bakıp çevrenizde ne olduğunu hayal ettiğinizde kendinizi orada hissediyorsunuz (En azından benim için geçerli).

Bir mevsim daha geçti haklı davamı savunurken

Tur tabanlı ilerleyen yapımda, her bir tur yeni bir mevsime işaret ve mevsimler arasındaki farklar da çok başarılı dengelenmiş. Misal kışın ordunuz dinlenmek amacıyla kamp kuruyor ve kesinlikle hareket ettiremiyorsunuz. Bu süreçte yeterli deneyim puanına sahip birimlerinize seviye atlattırıyorsunuz. Aynı şekilde, kışın ardından ilkbahar geldiğinde ordunuz o uzun dinlenme sürecinin ardından daha fazla yol kat ediyor. NeoCoreGames orduların harita üzerindeki ilerleyişi konusuna bir de yenilik getirmiş. Eğer askerleriniz o tur fazla mesafe kat ettiyse ve savaşa girecekseniz, yorgun olabiliyorlar.

Yüce Britanya’nın geleceği ellerinizde Kralım!

Sakın ola bu durumda eğer kahramanlarınızın birinde Stamina Buff yoksa büyük savaşlara girmeye yeltenmeyin, aksi taktirde ordunuzun telef oluşunu izleyebilirsiniz. Bu kadar detayın arasında bir şeyi ayıplamamak elde değil, diplomatik görevleriniz var, fakat devlet yönetiminin bulunduğu bir oyunda diplomasi ekranı olmaması büyük bir handikap. Özellikle bir süre sonra haritada sadece benim ülkem ve görevler varmış hissiyatına kapıldım.

Biraz Total War’dan, biraz da yapımın fantastik evreninden alıp savaş alanına koyun. Kesinlikle King Arthur size içine büyü karışmış koca savaşların zevkini kepçe kepçe yaşatıyor. Düşmanın tam ordunuzu ezebilecek konuma geldiği sırada yaptığınız bir büyünün dengeleri lehinize çevirdiği anları da katın buna. Özellikle zorluk seviyesi yüksekse stratejik hamle yeteneğiniz tavan yapacak savaş alanında. Yine de çok kötü bir handikap sizleri bekliyor, çünkü birimlerine dengelerine alışmak, hele hele okçuların kısmen dengesiz saldırılarıyla başlarda çok zorluk çekeceksiniz. Ama yılmayın, taşlar yerine oturdukça ve siz kendinize göre en iyi ordu seçeneğini bulunca, savaşlardan aldığınız zevk tavan yapacak.

“King Arthur size içine büyü karışmış koca savaşların zevkini kepçe kepçe yaşatıyor.”

NeoCoreGames hem görsel hem de işitsel olarak gerçekten iyi çıkartmış. Doku kalitesi, özellikle birimlerin detayı günümüzün stratejileri oyunlarından çok üstün. Hele hele işin içine güçlü büyüler ve onların akıl almaz efektleri girince, savaşı uzaktan izlemek fazlasıyla tatmin edici oluyor. Uzaktan izlemek dedim, çünkü son dönemin en iyi strateji oyunu Empire Total War’daki gibi kesintisiz ve neredeyse sorunsuz animasyonlar beklemeyin. Kılıç havaya kalkıp, bir rüzgârla düşman üzerine inse de, sanki iki duvarın birbirine çarpıyormuş gibi göründüğü gerçeğini değiştirmiyor. Oyunun müzikleri savaş sırasında alışıla geldik gaza getirme bilincinde değil, koca alanda birbirine giren askerlerin temposunu yakalatıyor ve genel olarak rahatlatmaya yönelik. Yapımın takındığı evren ve temelini göz önüne bulundurunca bir hayli de başarılı olmuşlar.

Eski dostum -Bug-

Eğer oyunu ilk kurduğunuz haliyle oynamaya çalışırsanız, yapımın çoğu yerinde karşınıza çıkacak bug’lar ve özellikle de savaş alanındaki ses senkronizasyonu, savaşların ağırlığı yüzünden sizi kendinden soğutabiliyor. Sadece şu ana kadar yayınlanmış iki yamayı yükleyerek bu hataların üstesinden gelebilirsiniz. Onun dışında, ben kendi adıma yılın bombasının Dragon Age kalacağını beklerken, eksiklerini saymazsak King Arthur gerek bir araya getirdiği iki oyun türü ve harika atmosferiyle kalbimi kazandı. Tek temennim, kendi fikri mülklerini benimseyecek, onları sadece online satıştan kurtaracak bir yayımcı bulmaları ve zamanla çıkacak paketlerle eksiklerini kapatması. Şu an yapımı Steam ve benzeri platformlardan 40 dolara satın alabilirsiniz. Medyanın ve firmaların popülerliği bir kenara bırakıp, gönlünü vererek iş yapanlara yol açmaları dileğiyle…

Bu Warhammer evreni de neymiş böyle. Açıkça konuşayım; eve FRP setlerini aldım, masaüstü oynadık, figürlerini teker teker boyadım. Gelecekte geçeni de, geçmişte yaşananı da bizzat inceledim. Ölümsüz imparatorla, Kaos Lordları ve Tanrılar’la savaştım. Ama bu kadarı aklıma gelmemişti.

Meğerse bazı Amerikalı ve İngilizlerin aklına hepsi gelmiş. 1995’te, tüm Warhammer yaratıklarını (Amerikan Futbolu’nda) içeren oyun yapmışlar, bir de bunun masaüstü versiyonunu çıkarmışlar. Yanlış anlamayın oyun gayet başarılı da nereden çıkmış bu fikir onu pek anlamadım. Peki kötü mü olmuş? Hayır, çok iyi olmuş ve başarılı olmaya aday.

Farklı futbol

Amerikalılar zaten fiziksel zerafetleri (Bayanlardan bahsetmiyorum) tanınmazlar. NBA sporcuları, Amerikan Futbolcuları veya beyzbolcular buna örnektir. Oyuncular, fiziksel açıdan öyle güçlüdürler ki, kasti faul yapmaları pekala cinayete teşebbüs olarak nitelendirilebilir. Shaq’ın karşısındaki oyun kurucuya kızdığını düşünün yeter.

Neyse; Amerikan futbolunda biraz daha enerji ve biraz daha şiddet olmasını hiç düşündünüz mü? Kandan çok mu hoşlanıyorsunuz? Hiç “Evet bu spor güzel ama devlerin birbirlerini pataklaması daha güzel olurdu” diye düşündünüz mü? Eğer öyleyse Blood Bowl tam size göre. Oyun Warhammer evreninden uyarlanmış. Eğlenceli ve bağımlılık yaratıcı, çünkü Warhammer evreni eğlenceli ve bağlayıcı. Bu bakımdan monitörünüze yapışıp birkaç saat başından kalkmamayı umabilirsiniz. Ancak yapay zeka ne yazık ki çok başarılı değil (Yok desem daha doğru olur) ve bu epey problem yaratabiliyor.

“Yapımda, Warhammer’daki şiddet ve Amerikan sporlarındaki heyecan güzelce bir araya getirilmiş.”

Blood Bowl’u duymadıysanız Warhammer evreninde geçen sıra tabanlı bir futbol oyunu olduğunu söylemeliyim ve bu kulağa birazdan da öte garip geliyor. Yine de Warhammer’daki şiddet ve Amerikan sporlarındaki heyecan güzelce bir araya getirilmiş. Warhammer ırklarından herhangi bir takım seçebiliyorsunuz (Dwarf, Lizard, Wood Elf, Demo, Skaven, Orc ve elbette Human gibi). Eğer Amerikan futbolu hayranıysanız buradaki kurallara uymanız biraz zor olabilir. Ben değilim; eminim çoğunuz da değilsinizdir ve kurallarını bilmiyorsunuzdur. Hayır bu bir eksi değil, tam tersine… İki parmakla yazmaya alışan biri mi, yoksa hiç bilmeyen biri mi 10 parmakla yazmayı daha çabuk öğrenir? Çünkü Down, Field Goal, Two Point Conversion gibi kavramlar yok ve Touchdown’lar bir puan. Eğer yenikseniz size bunları öğreten bir yardım sistemi de yok, maç oynayarak kendiniz anlayacaksınız.

Kanlı rekabet

Ligler, kişiselleştirilebiliyor ve 25 adetten fazla lig seçebiliyorsunuz. Bu gerçekten de olumlu bir gelişme. Oyuncuları da teker teker elinizle yaratabilirsiniz. Çoklu oyuncu desteği ise müthiş: 24 takımlı bir ligde yer almanız mümkün. Oyuncularınız, adam öldürdük… Şey sayı yaptıkça tecrübe puanı kazanıyorlar ve seviye atlıyorlar. Yani takımınız her maçtan güçlenerek çıkıyor. Maçta rakibinizi öldürebiliyorsunuz. Gördünüz ya; zaten centilmen bir oyun daha da centilmen hale getirilmiş.

Warhammer evrenini biraz olsun seviyorsunuz, spor simülasyonlarından hoşlanıyorsunuz, dev yaratıkları ve RPG öğelerini işin içine katacaksınız; tercümesi absürdlüklerle aranız iyiyse, Warhammer etiketini taşıyan bu spor gibi, sizin için mutluluk verici bir uyuşturucu haline dön üşebilir. Pişman olmazsınız, ama dediğim gibi garip fantezilerden hoşlanıyorsanız.

Selam Dünyalı
Alec’in kardeşinin öldürülmesinden sonra düşman askerleri, bizimde Red Factiona üye olduğumuzu düşünüp bizi selamlıyorlar ama taramalı tüfekler, son teknoloji silahlarla. Bu sırada silah arkadaşlarımız gelip bizi kurtarıyorlar ve bizde artık resmen Red Faction’ın bir üyesi oluyoruz. Bu andan itibaren amacımız Mars’taki komplodör uşaklarla  , yani Marsta insanlara zulüm edenlerle savaşmak ve insanları kurtarmak. Bu amaç doğrultusunda görevler alıp yerine getirmeye çalışıyoruz. Bakalım ne kadar başarılı olacağız?

Yıkım Başlasın
Oyuna ilk başladığımızda elimizde bir balyoz bulunuyor. Bir balyozla ne yapabiliriz ki demeyin. Bu balyoz sizin bildiklerinize hiç benzemiyor. Vurduğumuz her yeri, her objeyi tuzla buza çeviriyor. Bunda iki sebep olabilir ya gerçekten bize bahşedilen balyoz çok özel üretim süper sonik bir balyoz ya da Marsta kaçak yapılaşma sonucu çürük binalar mevcut  . Neyse sonuç olarak oyundaki ilk izlenimim çok olumlu oldu. Çünkü yıllardır vurduğumda çoğu zaman hiçbir hasar almayan yada onlarca bombaya, kurşuna, darbeye karşı sadece birkaç çizik alan objelerin bulunduğu oyunlardan çok sıkılmıştım. Red Faction Guerillada ise gördüğümüz her objeyi paramparça edebiliyoruz. Üstelik bunu yaparken de yıktığımız şeyin üstümüze devrilmesi, altında kalıp ölmemiz yada yaralanmamız gibi çok enteresan özellikler mevcut.

Kahretsin Pusuya Düştüm
Oyunda ilk görevimi aldım ve uygulamak için görevin olduğu yere gittim. Orada bana söylenen binayı yıktım ve gelen 4 askerle çatıştım ve onları öldürdüm. O an hissettim ki enteresan bir şekilde bu çatışma çok hoşuma gitti ama ilk anda neden bu kadar beğendiğimi anlayamadım. Ama o anda damarlarım da ki yeniçeri kanının deli gibi aktığını hissettim ve Allah Allah nidalarıyla düşmanın orta seviyedeki kampına saldırıya geçtim  . Buradaki ilk binayı yıktığımda bu kampı gözümde fazla abarttığımı zannettim ama yanılmışım. Bu kadar kolay mıydı derken bir anda kampın önünün oluk oluk askerle dolduğunu, tankların kampın önünü kapadığını gördüm. Usul usul kampın içine doğru sızan düşman askerlerinin çevremi sardığını fark ettiğimde, kendimi gerçek bir pusunun içinde gibi hissettim. Askerlerin yapay zekalarının son derece iyi olması bana bu hissi yaşatan en önemli şeylerden biriydi.

Olamaz Bir Bu Eksikti
İşte oyunu oynarken bol bol yaşadığım o pusu anlarında yine bol bol kullandığım sözlerden biriside buydu. Çünkü tam askerler saklanarak, kurnazca onlarcası birden üstüme gelirken kurşunumun bitmesi herhalde bir gerillanın başına gelebilecek en kötü şey. Oyunda böle anlarda çoğu zaman kendimi okadar kaptırdım ki, kalp atışlarımın hızlandığını hissettim. Bana abartma, o kadar da değildir diyebilirsiniz ama benim için oyun oynamak bir zevk, bir tutku. Gece herkes yatmışken bilgisayarı açıp o sihirli aleme dalmak, kendimi oynadığım karakterle özdeşleştirmek inanılmaz bir keyif. Eminim benim gibi olan arkadaşlarım şu anda benim neyi kastettiğimi çok iyi anlamıştır. Tabi ki oyunun oyun olduğunu bilmek gerekir ama bu oyundan maksimum keyif almamızı engellememeli. Peki ama etrafta kurşun mu yok neden bunu dert ediyorsun diyebilirsiniz. Bu oyunda da her oyunda olduğu gibi yine öldürülen düşman askerlerinin kurşunlarını alabiliyoruz. Ama ardı arkası kesilmeyen askerler yüzünden bu çok kolay olmuyor. Kurşun bulma belasına oyunda kaç kere askerler tarafından çevrilip kalbura çevrildiğimi sayamadım bile  .

Güç Böyle Bir şey Olmalı
Oyunun en güzel yanlarından bir tanesi çevre etkileşiminin üst düzeyde olması. Her hangi biryerde sıkışıp kalmanız söz konusu değil çünkü o müthiş balyozumuzla yıkamayacağımız, tuzla buz edemeyeceğimiz bir şey yok. Çevredeki duvarları yıkabilir, kanalizasyon borularını parçalayabilir, gördüğümüz varilleri tutup çevreye fırlatabilirsiniz. 4 adet olan silah slotumuzda ki silahları ilerleyen bölümlerde değiştirebilir, geliştirebiliriz. Oyunun güzel yanlarından bir taneside araçları kullanabiliyor olmamız. Oyunda pır pır diye tarif edilen araçlardan tutunda tanklara kadar her tür aracı kullanabiliyoruz. Üstelik bu araçlarında GTA oyunlarında ki gibi belli bir dayanıklılığı sahip. Herhangi bir yere çarptığımızda zarar gören araçlar bir süre sonra patlıyor ve yanmaya başlıyor. Buda oyunu keyifli yapan yönlerden birisi olmuş. Gel gelelim bir zamandan sonra oyunu bir oyunsever olarak oynamayı bırakıp inceleme yapacak bir yazar gözüyle oynamaya başladım. Tabi bu andan itibarende oyunun eksik yönlerini görmeye başladım. Öncelikle oyunun çok geniş bir haritaya sahip olduğunu söylemek pek mümkün değil. Mars’a tıkalı kalmış durumdayız  . Tabi Mars büyük bir gezegen ama biz alışmışız dünyaya Mars bize dar geliyor  . İkinci olarak yerçekiminin etkisinin azaltıldığı gösterilmeye çalışılmış ancak özellikle atlayışlarda dikkat edecek olursak bazen ani düşüşler yaşabiliyoruz. Bunun yanında yer çekiminin azlığını havaya atladığımızda çok yavaş hareket etmek olarak uygulanmış, oysaki zıplayış mesafelerin daha uzun olması gerekirdi. Oyun da ki bir başka hata ise vurulan ve ölen düşman askerlerinin yerde titremesi. Bazen bu titreme öyle bir hal alıyor ki askerlerin kol-bacak-kafaları oynuyor. Oyunda atlayışlarda sıkıntılar çektiğimizi söylemiştim. Buna bir başka örnekte bazen yarım metrelik yatay bir alana bile atlamakta zorlanıyoruz yada atladığımızda kayıp aynı yere geri dönüyoruz. Bir başka beğenmediğim yönüyse oyunun ara videoları, bu oyundan önce oynadığım Wolverine, Batman Arkham Asylum gibi oyunların ara videolarıyla kıyaslayınca çok sönük ve heyecansız kalıyor. Hoş bizde Marsta nasıl bir atraksyon arıyorsak artık 

Ve Grafikler
Oyunun grafikleri üst düzey de olmuş diyemeyeceğim ama çokda kötü olmuş sayılmaz. Oyundaki karakterlerin görüntüsü makul seviyede, çevre grafikleri da yine iyi kabul edebileceğimiz grafiklerden. Bunun yanında binaların yıkılması sırasında ki görseller çok kuvvetli olmasa da yıkılan binaların çıkardığı toz bulutunun yarattığı gerçeklik hissi bu noksanlığı görmezden gelmemizi sağlayabilir. Gel gör ki oyundaki ses grafikleri benim kanaatimce görsel grafiklerden daha iyi olmuş. Çatışma anındaki sesler, darbelerde oluşan sesler bende olumlu düşünceler bırakan şeylerden oldu. Toparlayacak olursak grafikleriyle ön plana çıkacak bir oyun olmasa da, mevcut grafikler oyunun gereksinimlerini karşılayabilecek düzeyde.

Genel Değerlendirme
Oyun oynamayı seven arkadaşlarımızın çok büyük bir zevk, keyif alarak oynayabilecekleri bir oyun olmuş. Zaman zaman zorlansam da, oyundan aldığım keyif oyun boyunca maksimum düzeydeydi. Tabiki oyunun eksikleri, noksanları mevcut ama oyunun güzel taraflarıda azımsanmayacak kadar fazla. Belki bu oyunu kesinlikle oynayıp bitirmelisiniz diyemeyeceğim ama en azından böyle bir oyunu oynamanız gerektiğini söyleyebilirim. İxir oyun olarak bir incelemeyi daha sizlerle paylaştık. Umarım oyun tercihlerinizde ufakda olsa bir katkımız olmuştur. Hoşçakalın, bizimle kalın 

UTP

Genel : 88

Grafikler : 84

Ses : 85

Eğlence : 88

Böyle Ortağa Can Kurban
Oyuna başlamadan yeni oyunun konusunu okudum. Afrikaya git orada birşeyleri araştır falan filan. Kendi kendime dedimki her şey iyi hoşda bu yapımcılar, Afrikanın sıcağında, çöllerinde bu Allahın garip kulu Chris Redfield bir başına napar neder, canı sıkılır mı, her tarafta zombi adam bir insan suretine muhtaç kalmaz mı diye hiç düşünmezler mi dedim. Ama oyuna girdiğimde gördüm ki düşünmüşler ve bize bir ortak vermişler. Ortak ama ne ortak. İnanın Sheva Alamora adındaki bu hatun ortağımı bu kadar çok sevmemin esmer olsun çamurdan olsun felsefesiyle hiçbir alakası yok  . Yada tamamen o yüzden değil  . Ama şunu itiraf edeyim ki her ne kadar ortağımı ilk gördüğümde hemen kanım kaynamış olsa da aklımın bir köşesinde zombiler yetmezmiş gibi birde bunu koruyacağım düşüncesi geldi yerleşti. Fakat daha oyunun en başından itibaren gördüm ki gerçek hiçde benim düşündüğüm gibi değil.

Yetiş Sheva!
Resident Evil 5 yapımcılarını gerçekten tebrik etmek lazım. Çünkü ilk defa bir oyunda ortağını koruma derdi ortadan kalkmış. Bunun yanında çoğu kez ortağımız bizi üzerimize atlayan örümceklerden, onlarca zombiden ve ölüm anında son nefesimizi vermekten gelip kurtarıyor. Etraftaki varilleri parçalayıp bonusları topluyor. Bunun yanında çokda paylaşımcı bir arkadaşımız  İki tane mermisi olsa bir tanesini bize veriyor  . Tek dezavantajı oda bizim elimize bakıyor. Yani onada silahları biz alıp veriyoruz ama, zaten kendi parasının çok daha fazlasını oyun içinde kazanıyor  . Ortağımızın diğer ortaklardan gerçekten farklı olduğunu son bir detayla noktalayalım, Resident Evil 5’de ortağımıza silahımızı doğrulttuğumuzda adeta kaçacak delik arıyor  . Kısacası ilk defa bu oyun sayesinde kendisine yeten ve benide koruyan bir ortağım oldu 

4’ten 5’e Ne Değişti
Resident Evil 5’in öyle bir özellik var ki bu onu serideki diğer bütün oyunlardan farklı kılıyor. Evet o özellik Resident Evil ‘te artık mouse’de devrede. Serinin diğer oyunlarında mouse’yi yön vermek amacıyla kullanamıyorduk ama son oyunda bu özellik mevcut. Benim yorumumu soracak olursanız bu özellik bende olumlu bir izlenim bıraktı. Bunun yanında önceki oyunda bulunan çantamızda değişiklik yapma özelliği kaldırılmış. Şarjör bitiminde yine otomatik değişim yapılmıyor. Ve artık sadece Resident Evil 5‘e odaklanalım.

Heyecan Fırtınası
Oyunu genel olarak bu sözlerle değerlendirebilirim. Daha ilk dakikada başlayan adrenalin bombardımanı bir iki bilmece bölümü dışında hiç hız kesmeden devam ediyor. Öyleki oyunda zombiler bizi bir an bile yalnız bırakmıyorlar. Akın akın üzerimize gelen zombileri adeta mermi manyağı yapmak iyi güzelde birde yönettiğimiz karakter aldığı komutlarda koşmayı bırakmasa çok daha iyi olacaktı. İşte oyunda en çok canımı sıkan şeylerden bir tanesi bu. Düşünsenize ardınızda onlarca zombi ve siz kurşun yağdırarak onlardan kaçıyorsunuz. O anda şarjör boşalıyor ve doldurmanız gerekiyor fakat gelin görün ki, onlarca metrelik yerlerden atlayıp zıplayan, bir çok çeşitte silahı kullanabilen, sniper,pompalı tüfek, uzi gibi silahları zorlanmadan kullanan Chris, hareket halindeyken bir şarjörü değiştiremiyor. Hadi neyse buda oyundaki adrenalini artıyor diyelim. Gerçekten zombilerin hepsinin birden siz şarjörü değiştirmek için durduğunuzda üstünüze atlaması biri mızrağı sokarken diğerinin karnımızı deşmesi çok atraksyonel oluyor 

Testere Resident Evil 5′te
Oyunda aklıma en çok kazınan şeylerden bir tanesi elinde elektrikli bir testere kapmış manyak bir zombinin beni kovalaması. Onu ilk öldürdüğümde nereden bileyim adamın bize taktığını ve ilerleyen bölümlerde sürekli karşımıza çıkacağını. Ama sonlara doğru artık karşısındaki Chris’in o ilk başlardaki ezik Chris olmadığını anladı. Çünkü ilerleyen bölümlerde tahrip gücü çok yüksek silahlara sahip oluyoruz. Bunun yanında bu tarz oyunlarda en sevdiğim etkinlik olan silah upgrade imkanı çok hoşuma gitti. Hoşlandığınız silahınızı kendinize has yapabilir onu geliştirebilirsiniz.

Sürekli Heyecana Vurulan Darbeler
Oyunun genelinde büyük bir heyecan olduğunu, bununda Resident Evil 5’e ayrı bir hava kattığını söylemiştik. Ama böyle oyunlarda, oyun yapımcıları oyuna birkaç saçmalık dahil etmeseler herhalde rahat edemeyecekler. Bir tanesini zaten söylemiştim. Koşarken değiştirilemeyen şarjör. Diğerini şöyle anlatayım. Biraz önce bahsettiğim elektrikli testereyi eline kapmış olan zombi tarafından kovalanıyorum. Bir binanın üst katında beni sıkıştırdı. Neyseki balkona kaçtım ve balkındaki bir boşluktan aşağıya atlamak için hareketlendim o anda bu saçmalığı fark ettim : “F” işareti çıkmadı. İki adım yana kayayımda F çıksın diye uğraşırken bizim racon kestiğimiz zombi geldi kafamızı kesti. Böyle gerilim dolu, her an kovalamacanın yaşandığı bir oyunda 20 santimlik bir yerden bile otomatik atlayamamanın mantığını ben anlayamadım. Hadi yüksek yerlerden yada karşıdan karşıya atlarken bunu anlayabiliyorum ama çıktığımız bir kutunun üzerinden atlarkende bunu yapmayın ya.

Oyun Grafikleri
Resident Evil 5 grafikleri son derce güzel. Gerek çevre görüntüleri olsun, gerek karakter görüntüleri olsun son derece güzel olmuş. Fakat patlama ve ölüm sahnelerinin Resident Evil 4 ile aynı olduğu gözümüzden kaçmadı. Bunun yanı sıra oyundaki bonus hayvanlarda çok etkileyiciydi. Örneği kümeslerde bulunan tavuklar, varillerden çıkan yılanlar ve gölde bulunan timsahlar oyuna renk katmış. Ama timsahlara özel bir parantez açmak istiyorum. Çünkü onlar bizi oyunda tek bir darbede öldürebilen ender canlılardan. Oyundaki ses grafikleride son derece başarılı olmuş. Patlama sahneleri ve çatışma anlarında ki sesler son derece inandırıcı olan seslerden.

Genel Yorumlar
Resident Evil 5 oyunu gerek çatışma sahneleri, gerek silah çeşitliliği gerekse ortağımızla girdiğimiz büyük maceralar açısından olsun son derece keyifli bir oyun olmuş. İncelememizde zaman zaman saydığımız eksiklikler bu serüveni birazcık baltalasa da yinede Resident Evil 5 hafta sonu tatillerimizi değerlendirmek için güzel bir seçenek olarak aklımızda bulunması gereken bir oyun.

UTP

Genel : 91
Grafik :90
Ses :90
Eğlence :93

Hıza İhtiyacın Var… Hemde Fazlasıyla!
     EA bizleri bir kez daha yasal pistlerde yarıştırmayı düşünüyordu. Ve bizlere Nfs serisinin son üyesi olan Shift oyununu duyurdu. Electronic Arts bu sefer şeytanın bacağını kıracağını ve seriyi eski günlerine döndüreceğine söz vermişti. Bakalım bunu yapabildiler mi?
     Nfs: Shift piyasaya çıkmadan en çok konuşulan oyunlardan biriydi. Yayınlanan her videosuyla, ekran görüntüleriyle, oyuna gelen yeniliklerle ve EA’nin oyunculara olan vaatleriyle gündemden hiç düşmedi. Doğrusu oyun çıkmadan bu sayede reklamı da çok iyi yapılmış oldu. Nitekim beklentilerde fazlasıyla arttı. Aslında EA kendini bir hayli sorumluluk altına sokmuştu. Bence Shift, Nfs serisinin tamam mı, devam mı sorusuna yanıt aradığı bir oyundu. Electronic Arts oyun çıkmadan önce katıldığı tüm fuarlarda şu ana kadar araba yarışları oyunlarında kullanılmayan teknolojilerin kullanılacağını ve en iyi fizik motorunun Shift oyununda yer alacağını bizlere söyledi. Nfs oyunlarının en büyük eksiklerinden biri olan kabin görüş sisteminin de oyuna ekleneceğini belirten EA yetkilileri, arabanın içindeki bütün göstergeler, yağ göstergesine kadar hepsi %100 çalışır durumda olacak ve her arabanın içi bire bir orijinali ile aynı olacak dediler. Bunun sonrasında gelen ekran görüntüleri ve oynanış videoları ise yetkililerin haksız olamadığını ispatladı. Şimdi isterseniz incelememize oyundaki detaylarla başlayalım.

Yeni Bir Nfs, Yeni Arabalar
     Most Wanted serisi ile birlikte Nfs serilerinde milyon dolarlık arabaları görmeye alışmıştık. Nitekim bu alışlanlık Shift’te de devam ediyor. Oyunda süper lüks araçlarında içinde bulunduğu 65 adet arabamız mevcut. Tabi bu rakam Gran Turismo ile karşılaştırıldığında çok çok ufak kalıyor. Bilindiği gibi GT için 1000+ gibi rakamlardan bahsediliyor. Neyse, bu arabaların listesi zaten oyun çıkmadan önce birçok defa yayınlandığı için burada hepsini tek tek yazmanın gerekli olduğunu düşünmüyorum. Shift’te yukarıda da belirttiğimiz gibi artık yasal yarışların içerisindeyiz. Yani artık öyle caddelerde sokaklarda yarışan serserilerden değiliz. Kaskımızı kafamıza geçiriyoruz adam gibi direksiyonun başına geçerek gaza basıyoruz. Tabi ki bu doğrultuda yarıştığımız yerlerde orijinali ile bire bir aynı olan pistler oluyor. Need for Speed: Shift’te Londra’dan, Tokyo’ya kadar orijinalleri ile bire bir aynı olan 18 farklı pist var. Fakat ne yazık ki bu pistler arasında Türkiye’den bir pist mevcut değil. Shift oyununa girdiğimizde bizleri çok hoş bir video karşılıyor. Bu videoda oyuna yeni eklenen araçlarda gösteriliyor. Aslında bir kasıt olduğunu söylemek doğru olmaz. Arabalar tamamen tesadüfe seçilmiş diyebilirim. Bu videoyu geçtikten sonra ise bir profil oluşturarak oyuna giriyoruz. Oyunda klasik olarak kariyer modu ve “Quick Race” adı altında araba ve pistimizi seçerek yarıştığımız bir mod var. Quick Race modu klasik bir menü seçeneği olduğundan ona fazla değinmeden sizlerle kariyer modu hakkındaki görüşlerimi paylaşmak istiyorum. Zira “Quick Race” modunu birçoğunuz zaten biliyorsunuz. Arabanı ve stilini seç, ardından bas gaza gitsin. Kariyer moduna gelecek olursak, herhalde bu kısım için yeni bir başlık açmak pekte yanlış olmaz.

Shift’te ki Kariyeriniz Başlıyor…

    Kariyer modunu seçtiğimizde altımıza bir araba veriyorlar ve bizden bir deneme sürüşü yapmamızı istiyorlar. Zira bu sürüş sonucunda oyunu hangi zorluk seviyesinde oynamamız gerektiğine oyun kendisi otomatik olarak karar veriyor. Bu sürüşe başladığınızda kamera kabin içi modunda gösterim yapıyor, isterseniz “F”  tuşuna basarak klasik olarak araç arkası kamera moduna geçebilirsiniz. Çünkü ilk sürüşte kabin kamera açısı sizi zorlayabilir. Arabayı sürerken pistte kırmızı, sarı ve yeşil oklar beliriyor. Kırmızı oklar yola göre çok hızlı gittiğimizi, sarı oklar hızımızı biraz daha azaltmamız gerektiğini, yeşil oklar ise gaza tam ayarında bastığımızı bizlere simgeliyor. Bu deneme sürüşünü atlattığınız zaman oyun size zorluk seviyenizi belirliyor ve bir araba seçerek kariyerinize başlamış oluyorsunuz. İlk yarışınız sizin için önemli. Çünkü bu yarış sonunda oyun otomatikman sizin yarış karakterinizi belirliyor. Eğer rakiplerinize çarparak, onları saf dışı bırakarak geçmeye çalışırsanız saldırgan, onlara çarpmadan kurallar çerçevesinde geçmeye çalışırsanız da karakteriniz sempatik olarak belirleniyor. Bu oyunu boyunca de değişmiyor. Yani nasıl başladıysanız öyle gidiyorsunuz.  Oyun boyunca 50 adet level yani seviye bulunuyor. Yarışta topladığınız puanlar doğrultunuzda seviyenizde artıyor. Seviyeniz arttıkça da karakterinize ait olan logo değişiyor. 
     Oyunda 4 farklı kategori mevcut. Bu kategoriler oyunda “Tier” adında geçiyor. Siz seviye atladıkça bu Tier’ler de açılmış oluyor. Her Tier’in kendine özel yarış modları mevcut. Yani mesela, Tier 1 de, “Race Coalition, Manufacturer Competition ve Time Attack” bulunurken Tier 2’de ise “Car Battle, Mixed Event, Drift, Mixed Series, Usa Series, Japan Series ve Europe Series” bulunuyor. Tabi 3 ve 4. Tier seçeneklerinde de bunun gibi farklı yarış modları mevcut oluyor. Ayrıca her Tier seviyesi içinde farklı kalitedeki araçlar açılıyor. Mesela Tier 1’de Wolsvagen Golf açıkken, Tier 3’de Dodge Viper açık konumda oluyor. Bu Tier seviyelerini açmak için ise belirli sayıda yıldızınız olması gerekiyor. Bu yıldızları ise yarış içindeki topladığınız puanlardan ve yarışta elde ettiğiniz sıradan alıyorsunuz. Bir yarışta belirli bir puan sınırını geçtiğinizde 2 yıldız alabiliyorsunuz. Bunun haricinde 1. olduğunuzda 3, 2. olduğunuzda 2 ve 3. olduğunuzda da 1 adet yıldız alıyorsunuz. Yarış içindeki puanları da diğer Nfs oyunlarında olduğu gibi driftlerden, arabayı arkasından yapışık olarak takip etmekten vs. gibi şeylerden topluyorsunuz. Ayrıca bazı yarış modlarında size yıldız alabilmeniz için özel görevlerde sunulabiliyor. Örneğin sizden hiçbir yere çarpmadan bir turu tamamlamanızı isteyebiliyor. Her yarıştan sonra ise aldığınız puanlar toplanarak sizin seviyenize ekleniyor ve yeterli puana ulaştığınızda seviye atlıyorsunuz.
     Tabi bazı yarış modlarında oyun size otomatik olarak bir araba veriyor. Yani kendi arabanızla yarışamıyorsunuz. Mesela “Manufacturer Competition” yarış modunda hiç modifiye edilmemiş, aynı model araçlarla yarışıyorsunuz. Bu yarış mesela BMW’ler arasında ise size hiç modifiye edilmemiş bir BMW veriliyor ve onunla yarışıyorsunuz. Oyunun içeriği ve oynanışı bu şekilde diyebilirim. Şimdi ise Nfs’nin olmazsa olmazı olan araç modifiye seçeneklerine gelelim.

Kendi Tarzınızı Yaratın!
     Öncelikle şunu söylemek isterim ki araç modifiyesinde Shift’te birkaç adım birden atılmış. Aracımızı modifiye etmek için tabi ki belirli bir miktar paraya ihtiyacımız oluyor. Bu parada zaten yaptığımız yarışlardan ve sponsorlardan bize geliyor. Bu oyunda diğer oyunlardan farklı olarak taktığımız tamponların bile aracın hızına, dönüş kabiliyetine vb. özelliklerine etki ettiğini görüyoruz. Motor parçaları ise yarışı kazanmak isteyen her oyuncunun mecbur olarak takmak zorunda olduğu paçalar. Bu parçalar diğer oyunlardan da klasik olan nitro, turbo, frenler, lastikler vs vs.
     Aracımızın dış görüntüsüne etki eden cantlar, boyalar ve çıkartmalar ise ücretsiz. Bu kısımda da EA çıtayı bir hayli yükseltmiş diyebilirim. Seçenekler çoğaltılmış. İsterseniz hazır olan çıkarmalardan seçim yapabildiğiniz gibi kendi tarzınızı da yaratabiliyorsunuz. Arabanın istediğiniz yerine, istediğiniz logoyu, istediğiniz büyüklükte ve istediğiniz renkte koyabiliyorsunuz. Yani bu tamamen sizin zevkinize kalmış. Bir logoyu veya etiketi seçtikten sonra onu döndürebiliyor, uzatıp kısaltabiliyor, rengini belirleyebiliyor ve yerini değiştirip arabanın dilediğimiz noktasına taşıyabiliyoruz. EA’i bu konuda tebrik etmek istiyorum, bu benim bir hayli hoşuma gitti doğrusu.  Araba modifiyesi ile saatlerinizi geçirebilirsiniz. Bu tamamen size ve zevkinize kalmış bir şey.

Fazla Hız Yaparsanız Dünyanız Kararabilir!
     Serinin eski oyunlarında en çok tartışılan konulardan biride hasar modellemeleriydi. O kadar çarpmalara karşın arabaların tek bir çizik bile almaması pek çok oyuncuyu rahatsız ediyordu. Sonunda Shift ile bu sorunda ortadan kalkmış oldu. Shift’te 3 farklı fizik modellemesi bulunmakta. Bunlardan istediğinizi seçebiliyorsunuz ve isterseniz arabanız 250 km hızla başka bir araca girdiğinde çizik bile almıyor. İsterseniz de 80 km hızla bir yere sürttüğünüzde dahi arabanızın kaportası haşat olabiliyor. Yani bu tamamen size bırakılmış durumda.
     Araçların bu hasar modellemeleri haricinde pist ile olan etkileşiminizde bir hayli iyi ayarlanmış durumda. Mesela lastik bariyerlere girdiğinizde lastikler yollara dağılıyor ve kaybolmuyor. Ayrıca bir yere çarptığınızda aracınızın kabin modundaysanız sarsılmalar vb. detaylar gerçekten bir hayli gerçekçi olmuş. Eğer sert bir biçimde çarparsanız ekranınız kısa süreliğine siyah beyaz oluyor. Çok yüksek bir hızla bir çarpışma yaşadığınızda ise bir anda ekrandaki görüntüler bulanıyor ve hızlı hızlı bir nefes sesi duymaya başlıyorsunuz. Bu benim gerçekten çok hoşuma gitti. Size yaptığınız kaza hissini gerçekten yaşatabiliyor. Hızlı bir araba alıp 200 km hızla bir bariyere girmenizi size tavsiye ederim. Bu kaza deneyimini bence mutlaka yaşayın.

Genel Yorum ve Detaylar
     Sanırım Shift hakkında sizlerle paylaşabileceğim bilgiler bunlardan ibaret. Umarım kafanızda oyunla ilgili bir takım düşüncelerin oluşmasında bir katkım olmuştur. EA’i bir kez daha tebrik ediyorum. Sonunda şeytanın bacağını kırarak seriyi eski parlak günlerine döndürebilecek bir oyun yapmayı başarmışlar. Oyundaki araba sayısının az olmasına rağmen arabaların sürücü paneline kadar, yağ göstergesine kadar orjinali ile bire bir aynı olması bu kusuru görmezden gelmemize yardımcı olabilir diye düşünüyorum. Oyundaki grafik ve seslerden bahsetmek gerekirse, zaten Nfs serisinin kalitesinden tek ödün vermediği şey varsa o da müzik ve sesleridir. Oyundaki müzikler yine güzel seçilmiş ve her arabanın motor sesinin de orijinal olması oyunun ses yapısına ayrı bir artı kazandırıyor. Shift’in grafikleri ise vaat edildiği gibi gayet detaylı ve güzel olmuş. Araba ve çevre tasarlamaları son derece düzgün. Hızlandığımızda etrafın bulanıklaşması, kaza yaptığımızda dünyamızın kararması vs. hoş olmuş. Sonuç olarak NFS: Shift mutlaka alıp oynayın diyebileceğim bir oyun. Oynamasanız bile bu kadar son model aracın içini bire bir orijinal olarak görme fırsatını size verebilecek başka bir oyun yok. Neresinden bakarsanız bakın Shift’in alınması için mutlaka bir neden bulabilirsiniz. Unutmayın… Herkes oyun oynar!